CZWARTKOWE SPOTKANIA Z POEZJĄ W BIBLIOTECE ZS NR 3 W MŁAWIE

     

     

 

Scenariusz spotkania poświęconego poezji

miłosnej.

 

Scenariusz:

 

Narrator 1-Miłość jako uznanie, umiłowanie, afekt, przywiązanie się do kogoś lub czegoś, istnieje od pojawienia się człowieka na Ziemi i trwać będzie aż do skończenia świata.

 

Narrator 2-Różne były i są rodzaje miłości. Może być miłość własna, wolna, platoniczna, miłość bliźniego, rodzinna, miłość do Boga, i przede wszystkim miłość pomiędzy kobietą i mężczyzną.

 

Narrator 1-Ludzkość wciąż poszukuje i tworzy wzory miłości. Szczególne miejsce motyw miłości zajmuje w poezji.

 

Narrator 2-Znam wiele wierszy, które opisują miłość. Jednak jej wymiar i charakter zależy od każdego z nas.

 

Narrator 1-Już w starożytności powstały pierwsze erotyki. Ale dopiero Francesco Petrarka, poeta żyjący w XIVw., stworzył idealny miłosny portret ukochanej poety.

 

Narrator 2-Sonet 132 Petrarki to jakby „pamiętnik duszy” poety

 

Recytator 1-Sonet 132 „Jeśli to nie jest miłość”

 

Narrator 1-Poezja barokowa, kunsztowna, oparta na wyszukanym koncepcie w szczególny sposób odnosiła się do tematu miłości.

 

Narrator 2-Jan Andrzej Morsztyn porównał człowieka zakochanego do trupa w jednym z najbardziej znanych sonetów. Posłuchajmy.

 

Recytator-sonet „Do trupa”

 

Narrator 1-O miłości marzy każdy. Często mówimy i myślimy o niej. Ale czym miłość jest naprawdę?

 

Narrator 2-Młody Adam Mickiewicz bez pamięci kochał się w Maryli Wereszczakównie, ale bogatą pannę rodzice wydali za hrabiego Wawrzyńca Putthamera. Poecie pozostało jedynie rozpamiętywanie pięknych chwil spędzonych z ukochaną.

 

Narrator 1-Adam Mickiewicz „Do M***”

 

Recytatorzy-„Do M***” ( z podziałem na role)

 

Narrator 1-Romantyczni poeci pozostawili po sobie dramatyczny obraz miłości. Byli przeświadczeni, że prawdziwej miłości można doświadczyć w życiu tylko raz.

 

Narrator 2-Idealizowali miłość, a w zetknięciu z rzeczywistością przeżywali rozczarowanie, z powodu niespełnionej miłości lub rozłączenia z ukochaną tak jak w wierszu Juliusza Słowackiego.

 

Recytatorzy-„Rozłączenie”(podział na role).

 

Narrator 1-Zapewne jest tak, że ile osób, ile różnych wyjaśnień dotyczących emocji, jakie wzbudza u ludzi miłość.

Narrator 2-Oddajmy głos poecie, który rozmiłowany w przyrodzie, jeszcze piękniej napisał w swoich wierszach miłosnych o swoich pragnieniach, o swojej miłości do kobiety.

Narrator 1-Kazimierz Przerwa-Tetmajer, poeta młodopolski, i jego wiersze „Mów do mnie jeszcze” i „Kocham cię”

 

Recytatorzy-„Mów do mnie jeszcze”, Kocham cię”, „Kocham cię za to”

 

Narrator 1-Szczegółne mistrzostwo w liryce miłosnej osiągnął w dwudziestoleciu międzywojennym, Bolesław Leśmian. Swoje doświadczenie erotyczne przedstawia w wierszach z bezwzględną szczerością.

 

Narrator 2-Miłość w wierszach „W malinowym chruśniaku” czy „Łąka” jest wartością trwałą, jedyną i niepowtarzalną. A erotyka bardzo intymna, zarówno w wymiarze duchowym, jak i cielesnym. Posłuchajmy recytacji.

 

Recytatorzy: „W malinowym chruśniaku”, „Łąka”

 

Narrator 1-Miłość - to niekończąca się tajemnicą, bo nie ma żadnej rozsądnej przyczyny, która mogłaby ją wytłumaczyć.

 

Narrator 2-Ironista i kabareciarz międzywojnia Konstanty Ildefons Gałczyński potrafił wydobyć to, co najpiękniejsze w miłości w wierszu „Rozmowa liryczna”

 

Recytatorzy-„Rozmowa liryczna”

 

Narrator 2-Zawsze pragniemy, by miłość spełniała nasze oczekiwania. Powinniśmy miłość okazywać na różne sposoby. Róbmy to śmiało i otwarcie, ale jednocześnie subtelnie i z wyczuciem, jak w poezji Marii Pawlikowskiej - Jasnorzewskiej.

 

Narrator 1-Marię Pawlikowską - Jasnorzewską powszechnie nazywa się poetką miłości, a najsłynniejsze utwory zamieszczone są w tomiku „Pocałunki” i stanowią miniatury literackie zakończone puentą.

 

Recytatorzy-„Portret”, „Gorzka zatoka”, „Narcyz”, „Miłość”, „La precieuse”, „Zawód”, „Fotografia”.

 

Narrator 1-„Bije zegar godziny, my wtedy mówimy: Jak ten czas szybko mija - a to my mijamy”. Chyba nikt nie zakwestionuje prawdziwości i trafności i trafności słów Stanisława Jachowicza

 

Narrator 2-Każdego dnia , o każdej godzinie ktoś odchodzi, a życie toczy się dalej. Czasem marzymy o nieśmiertelności. Trwanie przez wieki może dać nam miłość. To ona zapewnia, że pozostaniemy w pamięci innych. O miłości i śmierci pisała poetka Halina Poświatowska.

Recytatorzy-„***”

 

Narrator 1-Miłość nie istnieje w sobie, ale w nas, jest naszym osobistym dziełem. Miłość to przestrzeń i czas udostępnione dla serca.

 

Narrator 2-Największym szczęściem jest kochać i być kochanym, dlatego ludzie wciąż poszukują siebie w „dżungli ludzkości”. Wysłuchajmy wiersza Edwarda Stachury

 

Recytatorzy-„Jest już za późno...”

 

Narrator 1-Jest trochę szaleństwa w miłości, ale też trochę rozumu w tym szaleństwie.

 

Narrator 2-Nie pytajmy dlaczego? Tylko kochajmy. Bywa że o miłości nie trzeba mówić wprost i zbyt wiele. Czasami wystarczy czułe spojrzenie, łagodny gest albo po prostu obecność drugiej osoby.

 

Recytatorzy-„Jesteś jak dotyk” Marian Janusz Kawałko, „Szpony” Elżbieta Szemplińska

 

Narrator 1-Jakie jest pokolenie ludzi z początku XXI wieku? Czy podążają śladami prawdziwej miłości? Tak od razu trudno na te pytania odpowiedzieć.

 

Narrator 2-O miłości  się pisze, mówi, śpiewa...ale to nie wystarczy. Zamieńmy słowa i grę w czyn i

„Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą”

 

Narrator 1-„i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą”

 

Narrator 2-„i nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą”

 

Narrator 1-Dziękujemy za uwagę.

 

 

 

Bibliografia:

  • Poezja polska od średniowiecza do współczesności, Wybór Anna Rajca, Jerzy Polanicki, Warszawa 2001
  • Pawlikowska Jasnorzewska Maria, Pocałunki, Warszawa 1985
  • Poradnik bibliotekarza nr2, 2004r

 

Organizatorzy:

Joanna Czapska

Bożena Rutkowska

Jacek Witkowski

15 luty 2007